Anderen

25 korte SF-verhalen – Charles van Wettum

Naar het boekenoverzicht

ebook en Kobo-plus – paperback via Amazon.nl – bestellen via deze site

Een bundel van vijfentwintig korte SF-verhalen, met als gemeenschappelijk thema ‘aliens’. Van technisch tot heel menselijk. Van verrassend tot verontrustend. Van vervreemdend tot (helaas?) al te herkenbaar.

Uit de inleiding

Dit is een verzameling van korte sciencefictionverhalen waarin Anderen een rol spelen: aliens, andere intelligenties, andere levensvormen. Hun levenswijze komt ons vreemd voor of misschien leven ze niet eens op een manier die wij kunnen begrijpen. Het intrigeert mij mateloos.

Alles in dit boek is fictie, een product van mijn fantasie. Ik geef toe: het wordt regelmatig erg onwaarschijnlijk. Als excuus daarvoor wil ik erop wijzen dat de werkelijkheid het ook nogal bont maakt. Ik was verbijsterd toen ik las over wat de op onze eigen Aarde levende parasiet Toxoplasma Gondii doet met muizen (ik heb daar dankbaar gebruik van gemaakt in een verhaal) ^{{zie deze link}}. De werkelijkheid onderstreept vaak wat de SF-schrijver Isaac Asimov schreef: ‘Your idea is unorthodox, but not unorthodox enough to be true’.

Wereldbouw en de constructie van levensvormen is boeiend, maar niet het doel van mijn verhalen. Frederick Pohl zei ooit: ‘A good science fiction story should be able to predict not the automobile but the traffic jam’. Ik trek het zelf graag nog door: sciencefiction gaat niet over auto’s en ook niet over files, maar over de mensen die in de file staan. Toegepast: een verhaal over Anderen gaat óók over onszelf. Het is een manier om na te denken over menselijkheid, over betekenis van het individu en de soort, over verantwoordelijkheden en mogelijkheden en grenzen.

Recensies

Ruben de Baerdemaker schrijft op Goodreads: “Ik was onder de indruk van dit boek, onder andere om deze redenen: 1. Charles van Wettum schrijft gewoon goed! Ik las veel mooie, rake zinnen; ontroerende ook. De taal in “De zangers van Enceladus” is niet minder dan betoverend… 2. De ideeën achter de verhalen zijn steevast heel sterk … Hij baseert zich vaak op een astrofysisch, chemisch of filosofisch idee of (of meerdere) en werkt het uit in de logica van een verhaal … 3. Humor! De variatie in de verhalen was voor mij zeker een bonus, vooral omdat ze thematisch toch samenhangen. De manier waarop administratieve rompslomp en managementcultuur op de korrel genomen worden, is verfrissend als intermezzo … 4. De verhalen vertrekken vanuit een kijk op de wereld die natuurwetenschap verenigt met het spirituele … Dit boek speculeert over vormen van bewustzijn die het menselijke denken overstijgen – en daardoor de grenzen ervan blootleggen … 5. Intertext: van Wettum knipoogt regelmatig naar zijn voorgangers uit de Golden Age van SF – leuke easter eggs voor wie daarvan houdt. Samengevat: ik heb echt genoten van Anderen – het is knap geschreven, en levert veel stof tot nadenken.”

Jos Lexmond recenseert op NCSF: ‘… inventief, interessant en origineel schrijver van zoveel moois … een prachtig verzorgde bundel met vijfentwintig schitterende verhalen.’ En na bespreking van ALLE 25 verhalen (een prestatie!) schrijft hij: ‘Veel te vlug aan het einde gekomen. Het had, wat mij betreft, nog wel een vijfentwintig verhalen langer mogen duren. De kwaliteit was hoog, de humor vol en de lat van het sense of wonder gebeuren, lag bij tijd en wijle hoog tot zeer hoog! Hoe dan ook… als jullie als rechtgeaarde SF liefhebber Anderen nog niet hebben gelezen… doen!’

_{Een PS van de auteur: de verhalen zijn ook toegankelijk genoeg voor een kennismaking met sciencefiction. Het genre biedt meer om te genieten en over na te denken dan lezers vaak denken …}

Redacteur Karin van Veldhoven schrijft: ‘Ik heb ervan genoten. Je schrijfstijl is prettig en vlot, de spanning zit er goed in. Mooie herkenbare thema’s zoals hoogmoed, winstbejag, zorg en liefde, in een variëteit neer van menstypes en aliens, planeten. Vergeet ook niet je humor, die is soms zo droog dat ik echt gelachen heb.’

SF-veelschrijver Johan Klein Haneveld schrijft in een recensie op Hebban: ‘Charles van Wettum staat met één been in de traditie: niet alleen is hij groot fan van Asimov (aan wiens verhalen meermalen wordt gerefereerd), hij heeft ook nog eens een achtergrond in de astronomie. In het Nederlandstalige SF-wereldje zijn verrassend weinig auteurs actief die daadwerkelijk een natuurwetenschappelijke achtergrond hebben en ik kom dan ook weinig wetenschappelijke speculatie tegen in de Nederlandstalige SF. Dat is een van de redenen dat ik blij ben met de bijdrage van Charles van Wettum aan ons geliefde genre.
Natuurlijk staat het andere been van Van Wettum fier in onze tijd. Waren de SF-verhalen uit de ‘gouden eeuw’ nog optimistisch over de toekomst en kenden ze een positief mensbeeld, Van Wettum is kritischer over onze natuur. We zijn nieuwsgierige apen, die vaak meer kapotmaken dan opbouwen. Meerdere verhalen in deze bundel gaan over mensen die ecosystemen (onbedoeld) vernietigen of op andere manieren hun eigen ruiten ingooien. …

De bundel bevat enkele werkelijk fantastische verhalen. Er zijn verhalen waar de auteur zich probeert in te leven in niet-menselijke levensvormen en hun belevingswereld schetst. Dit geldt voor het vervreemdende ‘De pijn van herinneren’ en ‘Hak en Elite en het trekken van de ijzeraders’ – dat de overwegingen weergeeft van op silicium gebaseerde wezens. Ook goed zijn verhalen die wetenschappelijke speculatie ver doorvoeren, zoals het ‘extreme far future’ SF-verhaal ‘De laatste kuil’, dat (terecht) ook in de laatste ‘EdgeZero’ is opgenomen. Dit verhaal eindigt wellicht met een ‘Deus ex machina’, maar dat is volgens mij de bedoeling van de auteur. ‘Brown’ speculeert over zogenoemde ‘bruine dwergen’ die zich tussen ster en planeet in bevinden en ik vond de ‘schuimwereld’ in ‘Schuimbal’ en wat daar gebeurde ook fascinerend. Verder zijn er verhalen waarin Van Wettum menselijke relaties wat meer onder de loep neemt … Zoals het huwelijk dat onder spanning staat in ‘Wat ons is gegeven’, waarbij een echtpaar een uitstapje maakt naar een bijzondere planeet. Ook de ontluikende relatie in ‘Jaag onze paarden naar de sterren’ en hoe die door een virus onder druk wordt gezet vond ik een goede basis bieden voor het verhaal. Verder is de relatie tussen moeder en zoon in het naar horror neigende SF-verhaal ‘Het was op een donderdag’ goed getroffen. ‘ De slotconclusie: ‘… genoeg pareltjes in deze bundel om hem te kunnen aanbevelen, vooral voor wie geen genoeg kan krijgen van de stijl van de ‘gouden eeuw’ van de SF.‘

Recensent Patrick van de Wiele schrijft op de site Out Of This World: ‘Over het algemeen doen de verhalen terugdenken aan de “golden age of SF”, ten tijde van Asimov, Clarke, Heinlein, Pohl enz. Charles voegt er echter hier en daar zijn “droge” humor aan toe. En zo weet hij de aandacht van de lezer vast te houden. Ik heb dan ook van deze bundel genoten.’

Het Nederlands Contactcentrum voor Science Fiction schreef over de auteur: ‘Zijn verhalen zijn altijd prachtig, humorvol en divers.’

Inhoudsopgave

Informatie

Uitgeverij Muttew, 2024, 350 pg. ISBN 979-8-227-41378-9. Paperback, 14 x 22 cm. Omslagontwerp: Charles van Wettum. ebook en Kobo-plus – paperback via Amazon.nl – bestellen via deze site

Promo-video: https://youtu.be/larKgYbHluw